havalanmaq

havalanmaq
f.
1. Havaya qalxmaq, uçmaq. Göyərçinlər havalandı. – Kamal birbirinin ardınca bir çox təyyarənin havalanıb dik göyə ucaldığını gördü. M. Rz.. Birdən <sərçələr> həyəcanla civildəşib havalandılar. H. Seyidbəyli.
2. məc. Cuşa gəlmək, şövqə gəlmək, vəcdə gəlmək, ruhlanmaq, şövqlənmək. Tülkü havalanıb deyir: – Aslanam; Top dağıdan ac aslanlar itibdi. A. Ə.. Çal, havalan, santurum; Çal ki, tellər oynasın. A. Ş..
3. məc. Azmaq, coşmaq, qızışmaq, özündən çıxmaq; tutması tutmaq, ağlı başından oynamaq. Varlınan dost olub yoxsula gülmə; Çox da havalanıb coşma dünyada. A. Ə.. Rəiyyət havalanacaq, Qədim kimilərinin qabağında heç fil də dayanmayacaq. S. R.. Salman havalanıb pörtərək eybəcər və iyrənc şəklə düşdü. M. İ..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Поможем решить контрольную работу

Look at other dictionaries:

  • havalanma — «Havalanmaq»dan f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • höllənməg — I (Əli Bayramlı) başına hava gəlmək, havalanmaq II (Salyan) narahat olmaq, fikir eləmək. – Axşam pis yuxu görmişəm, onnan bəri höllənmişəm …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • qanadlanmaq — f. 1. Qanad çıxarmaq, qanadı çıxmaq, pərvazlanmaq. Çəyirtkə qanadlanınca qabağını almaq çətin olur. 2. Uçmaq, qanad açmaq, qanad çalıb uçmaq. Göyərçin qanadlanıb uçdu. – Qırğı, oturduğu kötüyün üstündən boynunu burub qıyıldadı və dərhal… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”